Bloglovin

Volg mijn blog met Bloglovin

Bij Bloglovin kan je heel veel verschillende bloggen volgen. Het is heel erg handig om tevens bezoekers naar je website te krijgen. En voor mensen die van bloggen houden, om ze te lezen en te volgen, hier kom je zoveel verschillende blogs tegen en ook handig zoeken in gemakkelijke rubrieken.

bloglovin

Ruzies binnen het gezin

Kiezen is geen optie

Wat nou als er ruzie ontstaat tussen broers, zussen of zus en broer. Als ouder sta je hier vaak midden in terwijl je geen keuzes wil maken. Het ligt er natuurlijk aan wat de rede is, waardoor de ruzie is ontstaan. In mijn geval nemen we een ruzie die ontstaan is doordat er een keuze is gemaakt die absoluut verkeerd was.

kiezen

Dochters

Mijn dochters zijn allebei totaal verschillende personen.  Mijn oudste dochter lijkt veel op mij, zowel uiterlijk als ook innerlijk. Ik heb vele fouten gemaakt in mijn leven en mijn oudste dochter brengt zichzelf vaak in situaties waarvan je van te voren al had kunnen weten dat het totaal verkeerd zou aflopen.  Mijn jongste dochter is vrij nuchter persoon met een heel klein hartje. Ze kan goed voor zich zelf zorgen en voor haar zoontje, terwijl ze nog maar negentien jaar oud is. Ik ben ook ontzettend trots op haar dat ze het zo goed doet.

 

Ruzie

Nu heeft mijn ene dochter iets gedaan waardoor de relatie tussen die twee heel lang niet meer goed zal zijn. En dit doet mij vreselijk veel pijn. Ik zelf was ook erg kwaad in het begin, en heb dit goed laten merken. Nog steeds blijft het aan je knagen maar je dochter los laten dat is gewoon geen optie. Ik hoop wel met heel mijn hart dat het ooit goed gaat komen tussen de zusjes en dat we als familie weer met elkaar kunnen omgaan.

ruzie

Gevolgen

Voor mij zal het moeilijk worden want ik blijf van allebei houden en ook met allebei omgaan. Maar hoe moet het met feestdagen? Ik kan ze niet meer samen uit nodigen. Normaal praat je over van alles en nog wat,  wat je hebt meegemaakt, maar nu moet ik overal rekening mee gaan houden. Het is ook voor mij altijd al een grote angst geweest dat mijn kinderen ruzie krijgen en nu het ook werkelijk gebeurd is, ga ik er echt aan kapot.

levenleren

 

Binnenkant caravan

Hoe ziet mijn huisje er van binnen uit.

Het is zo leuk om bezig te zijn met je eigen smaak, hoe je wilt dat alles er uit komt te zien. Je krijgt steeds meer ideetjes, jammer genoeg kost alles wel veel geld. Het opknappen moet dus langzaam gebeuren. Eerst wat belangrijk is en de herfst komt eraan en dus zijn gordijnen heel erg belangrijk. In een caravan heb je veel ramen en krijg je snel dat er overal verschillende gordijnen komen te hangen en dat wil ik niet. Ik ga dus stof kopen en zelf mijn gordijnen maken. Goedkoop en op die manier kan ik ze voor elke raam aanpassen.

huiskamerHet woongedeelte

eethoek

De andere kant, eettafel met laptop

keuken

De keuken en je kan ook de deuren zien van toilet, slaapkamers.

Hier boven de drie gedeeltes van mijn huisje.

Als eerste het woongedeelte, een gebroken witte bank, twee- en driezit bank. De hondjes heerlijk slapen op de bank. Op de tweede foto mijn eettafel waar mijn laptop en printer op staan, een fijn plekje waar ik heerlijk kan schrijven en achter mijn laptop bezig kan zijn.
En de laatste foto zie je mijn keuken, ik bof heel erg, want de meeste caravans hebben niet zo een grote keukenblok. Ik heb heel veel lades en kastjes, erg fijn.

Slaapkamer en extra kamer

Mijn eigen slaapkamer is nog een rotzooitje omdat de kittens in het extra kamertje zitten.
De kittens zijn inmiddels al ruim vier weken oud en als ze een goed huisje hebben gevonden dan kan ik ook mijn slaapkamer opruimen. Dan ga ik daar ook foto’s van maken, maar dat gaat nog even duren.  De toilet is nu lichtgeel en dat ziet er ook niet uit. De kwast moet daar ook nog overheen.  Maar eerst stof halen voor de gordijnen, voordat het straks ineens heel erg koud gaat worden.

Blijf wonen in mijn grote caravan met tuin

Mijn plekje

Het wordt al weer behoorlijk druk op de camping met de winter bewoners. Mensen die dus het hele jaar hier blijven. Er waren 5 caravans leeg en die zijn nu bijna allemaal verhuurd. En daardoor mag ik blijven waar ik nu zit, en daar ben ik ontzettend blij mee.

Veel gebeuren

Er moet nog wel veel maar dat kan ik langzaam aan doen, elke keer een beetje. En wat natuurlijk wel een voordeel is, dat er op de camping allemaal mensen aanwezig zijn die kunnen helpen. Zo hebt je de loodgieter, stratenmaker, timmerman, en je hebt zelfs een visboer die ontzettend lekkere lekkerbekjes klaar maakt.

Eerste werkdag

Vanmorgen was mijn eerste werkdag. Er moeten veel caravans schoongemaakt worden voor de winter. Mensen die willen verhuizen van de ene naar de andere caravan enz. Dus ik ben nu begonnen in een grote caravan die ontzettend smerig is. De man die hier in gewoond heeft, had nog nooit van schoonmaken gehoord. De vet van het koken lag met een dikke laag op de tegeltjes.

Keuken

Ik ben begonnen met de keuken want die is toch meestal het meeste werk. Natuurlijk met een muziekje erbij want dat maakt het schoonmaken veel leuker. Ik moet morgen nog het gasstel doen en de bovenkant van de keuken en dan verder met de douch en toilet.

Foto’s van mijn caravan

allecarav

Hierboven zie je het laantje waar alle caravans staan, het ziet er nu erg rommelig uit, maar er wordt momenteel aan alles gewerkt.

tuinkant

Hier is mijn tuintje te zien, het is heel erg lang en smal. Maar breed genoeg om een partytent neer te zetten. Helemaal achteraan waar mijn wasgoed hangt daar wil ik graag een afdakje hebben voor mijn fiets en wat opslag.

voorkantEn de voorkant van de caravan. Hier is goed te zien hoe breed de caravan is. Alles zit nu potdicht om de zon weg te houden, het wordt erg warm binnen.

Volgende keer zal ik foto’s maken van de binnen kant.

 

Hoelang blijft het goed gaan?

Voel me goed

Het gaat goed, ik maak ook nu vrienden op de camping.  Mijn caravan zit vooraan bij de camping ingang. Je hebt daar een laantje waar dan verschillende caravans staan op een rijtje. Sommige hebben een soort van tuintje, andere niet. De caravan waar ik naar toe ga heeft een leuk tuintje, niet zo groot maar voldoende voor mij.

Vrienden

Wat heel erg leuk is voor mij is, dat ik vrienden heb gemaakt. Op dit rijtje woont al een man die weer met andere mensen op de camping omgaat. In het weekend was er een verjaardag en ik mocht ook komen en op die manier leerde ik weer andere mensen. Morgenavond ben ik ook weer uitgenodigd.

 

Opknappen

We gaan ook op dit rijtje waar wij komen te wonen alles opknappen, de caravans worden geverfd van zowel binnen als buiten. De tuintjes worden opnieuw netjes gemaakt. En we gaan met een aantal Internet aan laten leggen door de KPN. Dat is echt geweldig want dan heb ik gewoon vaste telefoon, internet en televisie in mijn caravan.

Angstig

Wat ik wel merk aan mezelf is dat ik angstig ben, hoelang duurt het voordat er weer iets gebeurd waardoor dit alles fout gaat lopen. Ik heb dit altijd, waarschijnlijk door alle teleurstellingen in mijn leven. Nu kan ik niet meer genieten van de fijne momenten in mijn leven. Of denk ik elke keer dat er wat gaat gebeuren waardoor ik weer verdrietig moet gaan worden.

Door bllijfen vechten

Toch is het belangrijk om door blijven te vechten. Dit gevoel zit zo diep en het zal niet gemakkelijk zijn om daar doorheen te komen. Toch blijven proberen dat ik is wat ik doe. Morgen ga ik naar de verjaardag toe en ik ga daar het naar mijn zin hebben. Vreemd eigenlijk dat mensen hier last van hebben.

feest

Goed Nieuws

Geweldig gevoel als je goed nieuws krijgt

Zo zie je maar weer, hoop doet echt leven want ik kan op de camping blijven wonen. Ik heb wat geregeld met de eigenaren en nu kan ik het wel betalen.
De hondjes hoeven niet naar het asiel en ik blijf gewoon een eigen plekje hebben wat ik toch ontzettend heerlijk fijn is.

Andere caravan

 Wel ga ik naar een andere caravan die een stuk kleiner is maar ook gewoon met een slaapkamer erbij en vlak bij de douches. Ik heb alleen geen tuintje meer, maar als ik het lief vraag mag ik denk ik wel een hekje neerzetten. De komende twee jaar zal ik hier toch blijven wonen en dan is een tuintje toch fijn voor de hondjes.

De ex van mijn dochter

Nog wat nieuws over de ex van mijn jongste dochter want die had ook wat leuks. Toen we nog op de boerderij woonde, was er een nestje met kittens geboren. De boer heeft daar veel katten rond lopen en zoals zoveel boeren wordt er niet voor die katten gezorgd. Mijn dochter wilde zo een kitten redden en ik liet me natuurlijk weer overhalen. Lizzy de poes is uiteindelijk van de vriend van mijn dochter geworden omdat hij nog helemaal geen beesten had en op die manier had hij ook een beestje van zichzelf.

Onze Lizzy

Het is wel zo dat ik er voor zorgde! Katten eten, kattenzand, kattenmelk enz. We kwamen op de camping wonen en Lizzy ging mee naar hun caravan. En nu komt het, het is uit tussen die twee en ik zorg nu natuurlijk weer voor Lizzy, helemaal niet erg maar nu is het wel mijn poes geworden want we blijven niet aan de gang.  Of mijn dochter neemt haar mee als ze de beschikking heeft over een tuin.

Mijn dochter had geen geld om haar te laten helpen en ze is dus gedekt door een kater op de camping. Het is gelukkig goed gegaan maar ik wil de vier kittens die ze heeft gekregen verkopen, en van dat geld kan ik Lizzy laten helpen, en dan kan ze veilig naar buiten toe.

Verantwoording nemen

Nu wil meneer, ex van mijn dochter een kitten hebben, terwijl hij helemaal niet naar Lizzy meer heeft omgekeken toen het uit was. En ik vindt het ook geen verantwoording dat je de ene poes in de steek laat voor een nieuw klein lief katje. En hij zei ook op een nuchtere toon, “je krijgt er dan wel wat voor”. Nu weet ik wat dat betekend, ik krijg er niets voor want al zijn geld gaat op aan drank en drugs. Het kitten gaat dan naar Tilburg waar zijn moeder er voor moet zorgen en hij zit hier grotendeels op de camping en kijkt er dan niet naar om.

 lizzy

Lizzy met haar 4 kittens.

Hoe is jullie ervaring met de jeugd? Zijn die ook zo gemakkelijk? Dat ze denken dat alles vanzelf gaat, en dat alles in de wereld gratis is.  Op die manier kunnen we samen andere mensen op weg helpen als ze het ook moeilijk hebben.

Toen en Nu deel 7

Toen en nu deel 7

Wat ik nu opschrijf, is wat er de laatste weken is gebeurd en wat er nu nog speelt. Er zijn ook een hoop gebeurtenissen die ik niet heb opgeschreven en daar wil ik eerst een uitleg over geven.

Waarom heb ik geen contact met mijn eerste kleinzoon.

Mijn oudste zoon is getrouwd met een vrouw die mij nooit heeft geaccepteerd. Ze vond me maar een rare schoonmoeder. Een schoonmoeder die onder de tatoeages zit en iemand die lui is en nooit heeft gewerkt. Toen mijn dochter en ik uit Duitsland terug kwamen en in de crisis opvang verbleven, kwam mijn oudste zoon langs met zijn vrouw. Er waren gelijk verwijten naar mij toe en het eerste wat werd gezegd, “je gaat nu toch wel werken hè”.

Ik zag mijn kleinzoon die al een jaar of vijf was en waar ik helemaal geen band mee had. Ik had hem bijna nooit gezien. Ik was tijdens de 3 oktober feesten zijn verjaardag vergeten, wat voor een oma natuurlijk heel erg is. Ik heb daarvoor mijn excuus aangeboden maar het werd me nooit vergeven.

Er is nog veel meer wat ik fout gedaan heb in hun ogen. Ik heb toegegeven dat ik fouten heb gemaakt in mijn leven, maar er moet een dag zijn waar dit wordt aanvaard zodat je verder kan. Dat is iets wat hun nooit konden. Mijn oudste zoon wil me niet meer zien, en dat is zijn beslissing.

Met mijn jongste zoon heb ik helaas ook geen contact meer. Een aantal keren heb ik hem nog wel gezien maar ook hij neemt me veel dingen kwalijk. Hij gaat goed om met zijn broer en daar ben ik erg blij om. Met mijn beide zonen gaat het erg goed, ze hebben een goed leven opgebouwd.

—————————————————————————————————

Mijn jongste dochter woont nu in een woning in Leiden die wordt beheerd door de crisisopvang. Alles gaat nu anders bij de crisisopvang.  Het is een leuk huisje. Ze heeft een grote huiskamer waar ze haar bed heeft staan en waar de kleine ook slaapt. Ze heeft een aparte keuken, een douch en toilet. Ze kan wassen en drogen en woont vlak in de buurt van een supermarkt.

Ze mag hier 3 maanden blijven en dan moet ze mee werken met alles wat de crisisopvang verlangt. Ze krijgt dan over 3 maanden een eigen huisje waar ze echt kan blijven wonen. Dit kan helaas wel overal zijn. Ik ben ontzettend blij dat ze wordt geholpen, hoop alleen dat ze niet te ver weg komt te wonen.

————————————————————————————————–

Mijn oudste dochter en ik wonen nog steeds op de camping in Zoeterwoude. Ik heb een paar weken geleden een woning aangeboden gekregen maar deze is afgewezen omdat ik nog steeds een grote schuld heb bij de woningbouw. Ik betaal al de laatste drie jaren elke maand vijftig euro af maar omdat de schuld zo hoog is willen ze eerst dat ik in de schuldhulp verlening ga.

Dit is helaas nog niet mogelijk omdat ik al in het beheer heb gezeten en je mag hier pas weer in terug na tien jaar.

Op dit moment sta ik ingeschreven bij mijn uitkering instantie. Dit is eigenlijk maar voor drie maanden, maar ze hebben me gematst en nog een paar maanden extra gegeven. Ik moest in deze periode op zoek naar een woning. In leiden en omgeving is dit niet mogelijk. Een woning kost al snel meer dan 600 euro per maand. Je mag hier geen dieren mee naar toe nemen en je moet een baan hebben om in aanmerking te komen.

Eind deze maand zal ik me moeten laten inschrijven bij de daklozen opvang in Leiden. Dat betekend dat ik ook een daklozen uitkering krijg en dit is net geen 700 euro per maand. De caravan waar ik in woon kost 350 euro per maand, en Ik heb dan nog me schulden die ik moet afbetalen en het ziekenfonds, dan blijft er ongeveer 80 euro over om van te eten per maand. Zolang mijn dochter bij me woont gaat het wel lukken maar zij is druk op zoek naar een eigen plekje wat logisch is.

Ik kan ook naar de opvang gaan en daar wonen, dan woon ik tussen mensen die verslaafd zijn aan zware drugs en alcohol. Ze mogen niet gebruiken of drinken in de opvang zelf maar doen dat wel buiten de opvang.

Ik deel een klein kamertje met een andere dakloze. En ik zou daar zeker twee jaar moeten verblijven. Mijn honden moeten dan allemaal naar het asiel, Ik pas namelijk op de honden van mijn jongste dochter. Honden mogen niet in het crisis-huis.

Deze twee honden zijn 13 en 11 jaar oud. Mijn eigen hondje Princess is inmiddels al zeven jaar oud en me andere hondje Bo is drie, maar heeft patella luxatie, dit is een losse knieschijf wat geen kwaad kan en ook niet pijnlijk is, maar voor hem een huisje vinden zal niet gemakkelijk zijn.

Dit klinkt misschien ook raar,  maar ik wil en kan me hondjes ook niet weg doen. Het zijn mijn kinderen en dat blijven ze, ik ben verantwoordelijk voor hen tot ze overlijden.

Prinsess

Inmiddels weet ik ook waar ik al jaren last van heb, ik heb vele onderzoeken gehad, maar ze konden maar niets vinden. Wel heb ik artrose maar nog niet zo heel erg dat ik een nieuwe heup nodig heb, dat hadden ze gezien op de foto’s. Ze zeiden daar heb je zeker last van maar het is nog niet erg genoeg voor een operatie. Het is toch niet normaal dat dokters je laten rond lopen met pijn.

Een aantal weken geleden had ik weer veel pijn aan mijn rechterheup, de pijn zat meer in mijn bil en straalde uit naar beneden. Ik zakte door mijn been heen en kon amper lopen.

Het is voor mij niet gemakkelijk om naar de huisarts te gaan. Maar ik moest wat voor de pijn hebben. Ze besloten dat pijn bestrijding met een injectie de beste oplossing was. Deze had ik ook al eerder gehad. Toen ik echter aan de huisarts vertelde waar de pijn precies zat begon hij te twijfelen. De huisarts in opleiding had geen goed advies gegeven. Mijn arts zei dat het veel meer leek, dat de pijn in mijn hamstring zat. Er werd besloten dat foto’s dit moesten bevestigen of niet.

Na een week kon ik bellen voor de uitslag en inderdaad, de aanhechtsels, pezen van mijn hamstring raken elke keer geïrriteerd. Je noemt dit Tendinopathie. Omdat ik hier al vele jaren last van heb is het chronisch en kom ik er ook nooit meer van af. En dat samen met een een versleten heup is geen pretje.

Ik kan niet te veel lopen, niet te veel fietsen, niet zwaar tillen, maar ik mag ook zeker niet de hele dag op de bank blijven zitten want door het stil zitten wordt de pijn ook alleen maar erger. Ik moet dus een tussenweg vinden. Ik krijg diclofenac en dit mag ik slikken met twee paracetamol erbij als de pijn te erg is.

————————————————————————————-

Het is niet gemakkelijk om alles terug te halen, wat ik hier op mijn blog heb neergezet. Het kan dus zijn dat bepaalde momenten uit mijn leven niet helemaal kloppen, dat ik het een beetje omgedraaid heb of zo. Ik heb ook zeker niet alles opgeschreven want er is nog veel meer gebeurd maar ik moet ook aan mijn kinderen denken die kan ik hier niet te persoonlijk bij betrekken. Deze blog gaat over mijn leven en niet over hun leven.

Het is ook zeer moeilijk, ik wil niemand pijn doen en als dat gebeurd door deze blog, dan is dat niet mijn bedoeling. Mijn bedoeling met deze blog is dat ik andere mensen kan helpen om door te blijven vechten in moeilijke periodes van je leven. En er komen ook veel verwijzingen op te staan naar sites waar je hulp kan vinden. Tevens vindt je bovenaan een aantal pagina’s waarin ik een toelichting geef op de situaties waar ik in ben belandt. Zoals dakloos worden.

———————————————————————————————–

Vanaf dit moment ben ik bij NU aanbeland en zal ik regelmatig deze blog bijhouden met wat er nog staat te gebeuren in mijn leven.

Toen en Nu deel 6

Toen en nu deel 6

Helemaal mis

Zo bleef het een tijdje doorgaan en we hoopte op een wonder, maar wonderen zijn niet realistisch. We gingen hulp zoeken bij instanties. Deze probeerde werk te vinden voor mijn man. Hij kreeg verschillende banen aangeboden maar elke keer was er wel wat. Uiteindelijk kregen we een woordenwisseling om een tuinhekje dat hij zou maken. Dit was voor hem in vijf minuten gemaakt. Ik had hier al verschillende keren om gevraagd omdat de honden elke keer weg liepen.

Dat viel niet goed bij hem en hij zei simpelweg dat ik maar terug moest gaan want het ging niet meer. Ik dacht dat ik hem niet goed verstond en keek hem aan. Hij wilde niet meer verder op deze manier en ik moest maar terug gaan naar Nederland. Dit moest allemaal binnen een week gebeuren want anders zou hij ons op straat zetten.

Of het door het vele alcohol gebruik kwam, of doordat hij liever alleen achter wilde blijven met alle problemen ik weet het niet. Mijn wereld stort compleet in, want wat zou er van ons terecht komen. Hij veranderde ook helemaal van uiterlijk, hij keek ons niet meer aan en we kregen alleen nog maar boze blikken. Ik had mijn papegaai verkocht die ik al van baby af aan had gehad om aan geld te komen. Met deze paar honderd euro moest ik vervoer zien te regelen voor de pony’s van mijn dochter en voor ons. En wat nog belangrijker was, ik moest een plek vinden waar ik kon slapen.

Mijn dochter had een kennis die wilde de pony’s wel komen halen en die had ook een stalling gevonden waar ze konden staan. Ik kwam honderd euro tot kort om het te betalen en heb toen mijn familie gebeld om te vragen of ik dat geld kon lenen. Niemand in mijn familie was bereid om te helpen en mijn zus gooide zelf de telefoon op de haak.

We hadden een hondje waar we allemaal dol op waren, en mijn man zei toen, ik bel me ouders wel op, om te vragen of ze honderd euro willen storten maar dan blijft Kiara bij mij. Ik koop haar van jullie. Mijn dochter begon te schreeuwen en te huilen, ze kon niet voorstellen dat deze man die haar vader was geweest al die jaren zoiets kon zeggen. Ik kon niets meer uitbrengen, was zo kapot op dat moment dat ik zwaaide met mijn armen in zijn richting, om hem duidelijk te maken dat hij zijn ouders moest bellen.

(Waarom verkochten we de pony’s niet?) Deze pony’s waren al jaren van mijn dochter, daar had ze met haar eigen krantenwijk voor betaald en voor gezorgd. Ze had liefde en leed met deze dieren gedeeld. Als ze troost nodig had ging ze naar haar pony’s die haar elke keer weer blij maakte. Ik kon dit niet van haar afpakken.

Terug naar Nederland

We pakten onze spullen in, ik nam zoveel mogelijk kleding en spulletjes mee van mijn dochter. We hadden iets van 4 koffers ingepakt en verder moest ik alles achter laten.

Op een dinsdag werden we opgehaald door een dame die met een paarden trailer kon rijden. De koffers en paarden spullen konden mee in de trailer. We namen afscheid van de honden want alleen mijn kleine Princess en Luna ons andere hondje die naar mijn oudste dochter zou gaan, konden mee en de honden van mijn  jongste dochter moesten daar achter blijven tot we iets hadden geregeld.

Het was een lange reis terug met veel tranen en angst gevoelens in mijn buik. Wat ging er gebeuren met mij en mijn dochter. Gelukkig kon ik bij een vriendin slapen die net een baby had gehad. Zelfs mijn zoon had nee gezegd toen mijn dochter had gevraagd of ik een nachtje bij hem kon blijven.

Eerst de pony’s kregen een stalling en daarna snel naar mijn vriendin toe die al zat te wachten. Buiten stond mijn oudste dochter op ons te wachten. We vlogen in elkaars armen wat een zeer fijn gevoel was. Ik nam afscheid van mijn jongste dochter die met haar zus mee ging. Ik bleef achter bij mijn vriendin met mijn kleine hondje.

Alleen maar gelopen

De volgende dag na een nacht amper te hebben geslapen ging ik al vroeg op stap om hulp te gaan zoeken. Eerst naar maatschappelijk werk toe. Daar wisten ze ook niet wat er moest gebeuren met mij, ik moest maar naar de daklozen opvang gaan. Omdat ik geen fiets had, moest ik alles lopend doen en dan is stad Leiden best wel groot.

Onderweg liep ik in tranen denkend aan het idee dat ik straks ook op straat zou moeten leven. En ging het idee door me hoofd als het zover zal komen dan neem ik al mijn antidepressiva tabletten in. En dat had ik ook zeker gedaan. Bij het papegaaisbolwerk werd ik aardig opgevangen en die gingen gelijk bellen naar de crisisopvang. Er was op dat moment geen plek maar zodra er plek was zou er contact met mij worden opgenomen. Ik moest me de komende vijf dagen elke dag melden en dan zou ik een inschrijfadres krijgen en kon ik een uitkering aanvragen.

Ik leerde een aardige dakloze man kennen die vertelde dat hij naar zijn broer toe ging en of ik zijn fiets wilde hebben. Nu kon ik door Leiden fietsen en dat scheelde al een heel stuk. De laatste jaren had ik al veel last van mijn heup, maar omdat we niet verzekerd waren in Duitsland kon ik nooit naar een dokter toe. En pijn doet me ook niet zoveel, ik liep toch wel door.

Het was wel vreemd om weer door de stad te fietsen waar we twee jaar en drie maanden niet waren geweest en dit voelde tot mijn verbazing heel erg goed. Ik had mijn geboorte stad heel erg gemist.

Mijn jongste dochter was heel erg blij om weer terug te zijn, die wilde in de eerst plaats helemaal niet mee naar Duitsland. Ik was heel erg blij om mijn oudste dochter weer bij me te hebben, haar had ik veel te veel pijn gedaan. Ik had in mijn ogen heel veel goed te maken en voelde me aldoor schuldig.

Crisisopvang

Na elf dagen weer terug te zijn in Leiden kon ik mijn uitkering aanvragen en op het moment dat ik daar mee bezig was, werd ik gebeld door een man van de crisisopvang. Ze hadden een plekje voor ons. Ik was daar zo blij mee, nu zouden we eindelijk hulp krijgen en dan zou het hopelijk beter gaan en kon ik alles verwerken wat er was gebeurd. Dat liefde in haat veranderd was bij mij niet zo, ik hield nog steeds van die vreselijke man waar ik mee was getrouwd, maar wist wel dat ik hem nooit meer terug wilde. Hij had ons zoveel pijn gedaan en vooral mijn dochter en dat kon ik hem nooit vergeven.

In de crisisopvang mogen geen dieren dus moest mijn kleine Princess bij mijn oudste dochter blijven. De eerst dag was erg vreemd in de crisisopvang, ik kreeg veel gesprekken en we werden naar onze kamer gebracht. Ik mocht gelukkig gewoon roken want op dat moment zonder een sigaret kon ik me niet voorstellen. Ik stond nog altijd stijf van de stress. In de avond werd er samen gegeten met alle bewoners, om de beurt werd er gekookt en iedereen had wel een aantal klusjes te doen. Ik kreeg een maatschappelijk werkster die mij zou begeleiden.

Er was nog een groot probleem ik had geen geld en kreeg week geld van de crisisopvang en dat was vijfendertig euro. We konden de pony’s niet meer betalen. Ik heb toen gelijk een advertentie online gezet voor huishoudelijk werk en bood me aan om hondjes uit te laten. Gelukkig kreeg ik snel een reactie van een man waarvan ik zijn hond kon uitlaten voor een vergoeding en dat moest drie maal in de week gebeuren. Ook kon ik een ochtendje werken in de huishouding. Dat geld ging allemaal naar de pony’s zodat ik de stalling kon betalen.

Moeilijke tijden

Mijn ex man die nog steeds in Duitsland zat begon steeds meer druk uit te oefenen dat we wat moesten regelen voor de twee honden van mijn jongste dochter. Deze honden waren niet meer zo jong en ze weg doen naar een asiel was gewoon geen optie. Ze was hier erg verdrietig om want hij dreigde ze op straat te zetten. Ze konden toen gelukkig naar een kennis toe. Honden zijn echt fantastische dieren, na drie maanden wisten ze precies wie hun baasje was en honden kunnen ook echt huilen van geluk.

De vriend van mijn oudste dochter was een oudere man, waarbij ze helemaal onder de plak zat. Ze had helemaal geen fijn leven gehad. Ik probeerde goed naar haar te luisteren en haar met raad bij te staan, uit te leggen dat hij eigenlijk helemaal niet van haar hield als hij zo gemeen tegen haar was. Uiteindelijk kreeg ze ook een plekje in de crisisopvang alleen was het toen nog te moeilijk voor haar om die kerel los te laten en ging ze weer naar hem terug.

De crisisopvang beloofde dat we een c-woning zouden krijgen, wat een gewone woning is maar twee jaar sta je onder toezicht van de crisisopvang zodat ze in de gaten kunnen houden dat alles goed gaat. Ik moest veel regelen en fietste regelmatig van de ene instelling naar de andere. Ging de hond uitlaten en werkte een ochtend in de huishouding. Ik had het best druk maar dat gaf me tevens afleiding. Voor de pony’s hadden we een andere goedkopere plek gevonden bij een boer.

Ik kreeg ook een hele leuke verrassing wat mijn leven tot nu toe nog steeds beïnvloed. Ik kreeg een rekening van de woningbouw vereniging portaal. Dit was de woning waar ik in had gewoond voordat we naar Duitsland waren gegaan. Ik schrok me helemaal dood. De rekening was toren hoog en ik belde gelijk op wat er aan de hand was. Ze vertelde dat ze de woning hadden moeten laten ontruimen en daar wist ik niets van af. Ik zei dat mijn man dat had geregeld, maar dat bleek niet het geval te zijn geweest. Hij had de woning onder verhuurd en deze was in een vreselijke staat achter gelaten. Omdat de woning op mijn naam stond moest ik alles betalen, en kon ik ook geen huis krijgen.

We hebben leuke tijden meegemaakt in de crisis opvang met mensen die in dezelfde problemen zaten als wij zelf. Maar van de beloftes die ze hadden gemaakt kwam weinig terecht. Na vijf maanden begon mijn maatschappelijk werkster steeds meer druk op me uit te oefenen dat ik een woning moest vinden omdat de crisisopvang daar dicht zou gaan. Vele tranen heb ik toen weer gelaten omdat ik wist dat ik nooit zomaar een woning zou kunnen vinden.

Ze beloofden van alles maar helaas kwam daar niets van terecht en moest ik weer zelf alles regelen.

Naar de boer

Mijn jongste dochter ging regelmatig naar haar pony’s toe en die beestjes zorgde er ook voor dat het beter met haar ging. Ze was een stuk gelukkig en vertelde aan de boer dat we op straat zouden komen te staan. De boer had een caravan staan die hij verhuurde. Er zat op dat moment een jonge man in maar die zei dat hij wel een ander plekje zou vinden want hij wilde graag een moeder en kind helpen.

Ik was zo ontzettend blij, dit betekende dat ik een eigen woning had en dat we ons leven weer een beetje konden opbouwen. De crisisopvang die niet meer aan mijn hoofd zat te zeuren.

Alles geregeld en de uitkering instantie zorgde voor geld zodat ik een busje kon huren. Het was alleen precies tijdens de drie oktober feestdagen in Leiden. Ik moest een gasstel kopen die op een gasfles kon en we hadden een kacheltje en een douch, alles ging op gas. We moesten alleen de Electra er nog apart bij betalen. De boer vroeg 450 euro voor de caravan per maand maar het was een bestaand adres dus kon ik huursubsidie aanvragen en dan zou het niet te duur zijn.

Het was alleen niet zo mooi als we dachten, de caravan was heel erg oud en dus ook heel erg koud. De kachel die er stond kon het niet verwarmen en probeerde ik dat met kaarsjes een beetje op te lossen. Het was oktober en nog niet zo koud. Ik maakte me erge zorgen voor de winter want het zou veel te koud worden voor mij en mijn dochter en de honden. De huursubsidie, die kreeg ik wel, maar werd later weer terug gevorderd omdat het geen officieel adres betrof en ik had er weer een schuld bij.

Klein kamertje

Het was inmiddels half december en we sliepen in de huiskamer omdat het daar nog het warmst was. Er was overal schimmel en je kon je voeten niet op de vloer zetten want dan bevroren ze. De boer woonde zelf in een huis met heel veel kamertjes die hij verhuurde. Op de boven verdieping kwam een kamertje leeg en ik liep gelijk naar hem toe om te vragen of we daar mochten wonen. Hij twijfelde en vond dat het beter was om in de caravan te blijven, maar ik zag alleen maar mijn jongste dochter voor me die stierf van de kou elke dag. Hij vond het goed een ik zou hetzelfde bedrag gaan betalen voor het kamertje. Het was een kamertje van tien vierkante meter. Er zat een trap in die naar de zolderruimte ging.

Deze ruimte was best groot maar je kon er niet staan, dan stootte je het hoofd.

Mijn dochter kon op de zolder ruimte slapen en we hadden een kachel die het kamertje goed warm maakte. We hadden het niet koud meer. Alle spullen konden op de zolderruimte helemaal achteraan.

Het spaarde me ook wat geld uit want ik hoefde geen gasflessen meer te kopen en geen Electra meer apart bij te betalen. Daar in tegen moest ik wel samen wonen in een vreselijk smerig huis waar een alcoholist op de beneden verdieping woonde. Op mijn verdieping woonde twee mannen die allebei verslaafd waren aan de hard drugs. De boer zelf liep regelmatig in zijn blootje waar ik al helemaal niet op zat te wachten, en mijn dochter ook niet.

Beloven van alles, maar!!

Mijn oudste dochter had inmiddels de kracht gevonden om bij haar vriend weg te gaan en had geen woonruimte meer. Er was op de bovenverdieping nog een klein kamertje vrij en die mocht ze huren voor driehonderd euro per maand. Er was natuurlijk vreselijk veel gebeurd en er gebeurde continu nog elke keer wel wat. Mijn jongste dochter inmiddels zestien jaar oud ging bijna niet meer naar school toe. Ze was in zichzelf gekeerd en had nergens meer zijn in. Zelfs niet met haar pony’s rijden die nu vlak bij ons stonden op het land van de boer.

Doordat ze zo weinig naar school ging kregen we problemen met de leerplicht. We moesten naar Den Haag voor een gesprek, daar vertelde ik in wat voor situatie we leefden en hij vond dat we best wat hulp konden gebruiken. Mijn dochter kreeg een voogd toegewezen en deze moest er ook voor zorgen dat ze weer naar school ging. Ik was ook niet sterk genoeg, want als ze niet naar school wilde dan kon ik de kracht niet uit mezelf halen om haar te dwingen. Ik was veel te gemakkelijk over te halen en liet dat ook gebeuren.

Mijn vlucht was mijn series die ik keek op mijn computer. Ik downloaden van alles en keek de hele dag speelfilms en series om maar niet te hoeven nadenken over de situatie waar ik in leefde. Zo gingen er weer twee jaar voorbij en had ik hulp van maatschappelijk werksters, de GGD en nog veel meer. Iedereen vertelde me dat het allemaal wel goed zou komen maar dat gebeurde nooit. Ik had heel sterk het gevoel dat ik het zelf gewoon moest doen alleen wist ik niet hoe. Ik was inmiddels in het schuldhulp verlening traject aangekomen maar omdat ik daar al eerder in had gezetten moest ik nog 2 jaar wachten voordat ik daar weer in terug kon. Ik was wel anders geworden in de huishouding, mijn kamer hield ik goed schoon ook al was het piep klein. De was werd altijd gewassen en ik kookte iedere avond.

Caravan

In de caravan kwam uiteindelijk een jonge meid wonen van begin twintig. Ze was aardig en als snel raakte we aan de praat. Ze had een broer die vaak langs kwam. Mijn jongste dochter was nooit echt tevreden met zichzelf geweest terwijl ik vaak genoeg haar had proberen te overtuigen hoe mooi ze wel niet was. Mijn dochter vond het meisje uit de caravan wel aardig en ging vaak met haar om. Deze meid was zeer uitbundig en schaamde zich nergens voor. Dit zorgde ervoor dat mijn dochter ook wat meer vertrouwen in zichzelf kreeg. Ook leerde ze de broer kennen en die vond ze in het begin maar een rare gozer.

Na een aantal weken begon ze de jongen steeds leuker te vinden en uiteindelijk had ze verkering met hem. Na een aantal maanden kreeg ik te horen van mijn jongste dochter dat haar vriend het huis uit werd gezet door zijn vader, en ik kon die jongen toch niet buiten laten wonen en zei ik dat hij wel bij ons kon wonen. Nu woonde er drie mensen in een piep klein kamertje met drie honden.

De boer was een gemene man die op allerlei manieren geld van iedereen wilde stelen. Omdat de vriend van mijn jongste dochter bij ons woonde, wilde hij honderd euro erbij hebben voor het douchen. Mijn dochter en haar vriend die douchen altijd al samen zodat ze niet zoveel water zouden verbruiken. Ook was hij altijd aan het schelden en was er altijd wel wat fout wat we deden. Dan kwam hij voor je staan en begon in je gezicht te schreeuwen.

Op eigen benen

Mijn jongste dochter was niet zo goed met de pil slikken en vergat deze best wel vaak. Ze raakte zwanger en dat bracht een groot probleem met zich mee, we konden daar niet meer blijven wonen. Nou was dat ook niet iets wat we wilden, we waren alle drie helemaal kapot van het wonen bij de boer in dat kleine kamertje. We hadden via, via gehoord dat er in Zoeterwoude een camping was waar je kon wonen. We gingen daar naar toe en praatte met de dame die over de verdeling van de caravans ging. We konden daar een caravan huren voor driehonderd euro per maand maar we konden ons niet inschrijven. Zowel mijn dochter als ik dachten allebei, we hebben geen keuze en zijn daar naar toe verhuist.

Mijn oudste dochter was al een jaar eerder weggegaan bij de boer en had een leuke studenten woning gekregen. We kwamen begin december terecht alweer in een caravan. Alleen dit was heel wat anders dan bij de boer, deze caravan was groot en had een slaapkamer, een keuken en een toilet. Douchen moesten we met muntjes doen. En deze caravan was veel minder koud dan bij de boer.

Ik was ontzettend blij, eindelijk kon ik weer naar buiten kijken en niet meer door een dakraampje. Ik zag dan wel allemaal caravans om me heen, maar het was een veel mooier uitzicht. Ik kon koken in een eigen keukentje en hoefde deze niet meer te delen.

Het ging niet goed

Mijn dochter en haar vriend waren heel erg blij met de zwangerschap ook al was het geen ideale situatie. En ik hield me hart vast, hoe moest alles verder gaan. Maar aan de andere kant vond ik het ook wel erg leuk.  Mijn schoonzoon die had een baan, en mijn dochter werkte bij een schoenenwinkel. Ze konden nu ook een eigen woning betalen en de caravan aan de overkant bij mij stond leeg.

In de winter is het best koud want dan doen ze de verwarming uit, en deze gaat vroeg in de ochtend weer aan. Wassen kun je hier niet omdat ze daar tien euro voor vragen, vijf om te wassen en vijf om te drogen. Een absurd hoog bedrag. De pony’s van mijn dochter konden op een stuk land staan achter de camping en dat kost haar niet veel geld.

Het leven zag er weer wat beter uit. Langzaam kon ik wat tot rust komen en vond het heerlijk om een huisje voor mezelf te hebben. Mijn dochter aan de overkant die ik kon helpen als het nodig was.

Mijn schoonzoon was in het begin van de relatie heel erg lief voor mijn dochter. (twee jaar relatie). Ze stoeide elke dag met elkaar en deden alles samen, maar namatte ze steeds dikker werd, ging hij steeds vaker weg. Hij zat bij vrienden, bij zijn zus, en kwam dan heel laat thuis. Hij dronk veel alcohol en ook regelmatig rookte hij wiet. Hij is een stille jongen altijd al geweest en een moeilijke prater. Ik dacht dat hij gestrest was en zich zorgen maakte over hoe hij een goede vader zou zijn.

De ruzies werden steeds erger tussen hun en ik probeerde me best te doen om te bemiddelen. Mijn dochter was enorm gek op hem en wilde dat hij bij haar bleef. Ze werkte door tot ze zwangerschapsverlof kreeg en kon het wat rustiger aan doen en hoopte ook dan het dan beter zou gaan.  De ruzies bleven en het zat niet goed tussen haar en haar vriend. Ik hoopte als de baby er zou zijn dat hij helemaal verliefd zou worden en dat het goed zou komen.

Ik kreeg een kleinzoon

Mijn dochter kwam in de middag naar me toe, ze was inmiddels bijna 42 weken, ze zei, ik heb elke keer pijn. Ik vroeg het te beschrijven, en zei tegen haar dat ze was begonnen. Mijn oudste dochter gebeld of ze naar mijn caravan kon komen om voor de hondjes te zorgen.

Het is allemaal heel erg snel gegaan, me dochter kreeg storm weeën en we gingen om tien uur in de avond naar het ziekenhuis en rond 2 uur in de nacht is mijn kleinzoon geboren.

Ze was zo sterk geweest en bevallen zonder enige medicatie. Een zoon van bijna acht pond dus ook geen kleine jongen. Wat was ik trots op mijn dochter. De allerbeste vriendin van mijn dochter, die ons naar het ziekenhuis had gebracht was er ook nog steeds, ze vond de baby zo mooi.

Ik kon naar huis toe gaan en uit rusten, het was niet gemakkelijk geweest voor me. Ik had erg veel pijn aan mijn heup. De kraamhulp kwam de volgende dag om mijn dochter te helpen en ik deed het huishouden voor haar. Ze kon heerlijk genieten van haar kleine ventje. Mijn schoonzoon veranderde jammer genoeg weinig. Hij vertelde dat hij weinig had met hele kleine baby’s. En natuurlijk als je twintig jaar oud bent, dan is een kleine baby niet gemakkelijk. Hij ging toch door met het weg gaan en met teveel bier drinken en blowen.

De ruzies werden ook niet minder en de stress was helemaal niet goed voor mijn dochter. Ze moest ook alles alleen doen en dat viel haar erg zwaar. Mijn oudste dochter die raakte haar studenten woning kwijt en was op zoek naar woonruimte, ik vertelde haar van de mooie caravan aan het einde van het pad. Ze zei staat die leeg dan, en kun je die huren. Ik wist dat niet zeker maar kon het altijd vragen. We gingen kijken om naar binnen te gluren. Deze caravan was heel breed, en wat we konden zien zag er netjes uit.

Nieuwe caravan

Mijn oudste dochter inmiddels 23 jaar, vond het een geweldig idee om samen een tijdje in de mooie caravan te wonen. We konden dan de kosten delen en dat kwam voor ons beide goed uit.

Na het bespreken met de camping eigenaren was het allemaal in orde. We mochten per juni in de caravan. Ik mocht al vast beginnen met schoonmaken en het opknappen. Een beetje verven doet wonderen.

Na een paar weekjes was het zover en onze oude buurvrouw hielp met verhuizen. Voor mij was het een paar meter, van de ene caravan naar de andere. Ik had een grote slaapkamer en mijn dochter sliep binnen in de huiskamer op haar slaapbank. Er was een klein kamertje waar ze haar inloop kleding kast van maakte want die had ze wel nodig met al haar kleding. De keuken is een stuk groter en dus meer ruimte om alles op te bergen.

Mijn jongste dochter woonde twee caravans verderop en mijn oudste dochter woonde weer bij mij. Ik had mijn dochters weer in de buurt. Ook had ik er een kleinzoon bij.

Mijn jongste dochter kwam elke ochtend met de kleine naar ons toe. Er stond een wiegje bij ons en een wipstoeltje. Ik nam veel zorg uit haar handen en vond het heerlijk om voor mijn kleinzoon te zorgen. Ze moest alles alleen doen als ze terug was in haar caravan. Op deze manier kon ik haar helpen en dat deed ik met veel liefde.

Uitgaan

Tussen haar en mijn schoonzoon ging het steeds slechter. Er was een feest in een kroeg in Leiden en omdat mijn jongste dochter al een hele lange tijd niet was uit geweest had ze daar nu wel zin in. De beide zusjes een keer gezellig stappen. Ze keek hier echt naar uit. De zaterdag brak aan en haar vriend begon vroeg in de middag al te drinken. Laat in de avond was hij al zo dronken dat hij niet eens meer kon fietsen.

Toch gingen ze met z’n drietjes op weg. Onderweg kreeg ik een berichtje dat er ruzie was en dat ze terug zouden komen. Weer een berichtje en ze zouden toch weer gaan. Ze kwamen al snel thuis want het was helemaal mis gegaan. Mijn schoonzoon had honger gekregen en wilde gaan eten maar mijn dochters wilde blijven, ze waren net binnen in de kroeg. Omdat de fietsen aan elkaar vast zaten moesten ze hem achterna en buiten begon er weer een ruzie.

Mijn jongste dochter was het zat, ze kwam terug met haar zus want de avond was toch al verpest. De volgend dag ging mijn schoonzoon gewoon weer door met drinken en dit eindigde in dat hij de caravan onder spuugde. Dit was de druppel en mijn dochter zei dat hij moest ophoepelen. Hij werd opgehaald door zijn moeder die in Tilburg woont.

Deel 7 ( Nu deel 1)

Toen en Nu deel 5

Toen en nu deel 5

Verhuizen

Mijn jongste dochter was nog maar een baby toen ik te horen kreeg dat ik een eengezinswoning kon krijgen. Al die jaren in de flat, en nu een woning met een tuin. Er was wel een probleem want ik had totaal geen geld. Mijn vader was de enige die me kon helpen, maar ik wist hoe me vader zou reageren. Ik zou allemaal verwijten naar me hoofd krijgen en daar zat ik niet op te wachten. Toch maar de stoute schoenen aangetrokken en naar mijn vader gegaan en het gevraagd. Natuurlijk kreeg ik de nodige verwijten naar me hoofd geslingerd maar dat nam ik maar op de koop toe. Ik kon 2000 gulden van hem lenen, en hij bleef maar hameren dat hij het wel terug moest hebben. Ik zei dat ik hem elke maand 100 gulden zou terug betalen, niet wetend hoe ik dit zou moeten doen.

Gelukkig hoefde er weinig aan het huis gebeuren, het was netjes achter gelaten.

Vriendin

Het was een leuke buurt om te wonen en de tuin was geweldig, we konden eindelijk elke dag buiten zijn. De tuin moest nog wel opgeknapt worden en zo moeilijk als mijn vader ook was, hij kon ook weer zeer vrijgevig zijn. Hij vond dat ik een mooie tuin moest krijgen dus betaalde hij alle kosten. Precies aan de overkant woonde er een vrouwtje dat een aantal jaren jonger was dan mij, ze had 3 kinderen en al snel gingen mijn kinderen met haar kinderen om. We konden ook echt goed met elkaar opschieten. Het was leuk om weer een vriendin te hebben waar ik mee kon lachen.

Oudste zoon

Mijn oudste zoon die woonde niet meer bij ons en ik zag hem wel regelmatig en ik wist dat het niet zo goed met hem ging. Hij gebruikte nog steeds drugs. Het was op een zondagochtend en hij stond voor me deur, helemaal te bibberen van de kou. Hij was naar een party geweest en wilde mij niet wakker maken. Ik vroeg aan hem dat het helemaal niet erg was geweest, en wat hij kwam doen. Hij vroeg aan me of hij weer bij me kon wonen. Ik zei tegen hem dat het goed was, maar dat hij een half jaar het huis niet uit mocht.

Hij mocht ook niet meer met zijn vriend omgaan. Hij ging hier mee akkoord. Hij gooide zich helemaal in de muziek maken met de computer en hij was daar ook echt goed in. In heb begin had ik weinig vertrouwen erin maar hij deed het geweldig en bleef van de drug af.


Fouten gemaakt

Als moeder was ik zeker niet perfect en heb ik vele fouten gemaakt. Dit wordt me ook tot op de dag vandaag kwalijk genomen door mijn 2 zoons. Ik ben me zelf ook van bewust dat ik een hoop fouten heb gemaakt. Maar de liefde voor mijn kinderen was sterk en oprecht. Mijn oudste dochter en jongste zoon hadden vaak ruzie, ik nam het vaak voor haar op omdat ze toch een stuk jonger was. En omdat ik eigenlijk niet kon kiezen, ik wilde niet kiezen maar wist ook niet hoe ik het moest oplossen. Hij ging vroeg het huis uit, op zijn 15de wat ik heel erg vond. Wel heel knap dat hij op zo een jonge leeftijd zo een wijze beslissing kon maken.

Ik had het natuurlijk druk met mijn andere kinderen en met het huishouden waar ik nog steeds niet echt goed mijn best in deed. Na ongeveer pas een half jaar ging ik een keer naar mijn 15-jarige zoon toe waar hij woonde. Hij woonde in bij zijn vriend en diens vader. Hij was flink boos dat ik nooit interesse in hem had getoond, en vertelde me flink de waarheid. Ik moest huilen omdat ik wist dat hij helemaal gelijk had. We hebben het wel uitgepraat en ik beloofde beter mijn best te doen.

Schulden

Ik had in de loop van mijn leven schulden opgebouwd en wist dat ik daar van af moest en heb toen contact opgenomen met een maatschappelijk werkster. Deze was ontzettend lief en beloofde me te gaan helpen. Ik moest het beheer in met mijn schulden en alles zou na drie jaar afgelost zijn. In het begin was dit erg moeilijk en ik moest nog een keer voor de rechter verschijnen. Hij gaf me nog een kans en als ik deze kans niet zou aanpakken dan zou ik eruit gegooid worden en konden alle schuldeisers weer mij gaan lastig vallen. Vanaf dat moment ben ik enorm goed mijn best gaan doen, we hadden weinig geld maar we konden er van rond komen.

Mijn kinderen droegen wel vaak tweedehands kleding en op school werden ze daarom vaak gepest. Ook dit was mijn schuld, en dit nam ik mezelf erg kwalijk. Na drie jaar was ik schulden vrij en kon ik opnieuw beginnen. Dit was een heerlijk gevoel en ik was ook best trots op mezelf dat ik dit voor elkaar had gekregen.

Grote liefde

De vriend die ik had gehad waar ik negen maanden met had samen geleefd, die van de ene dag op de andere dag was weggegaan was mijn zoon tegen gekomen in een kroeg. Hij had gelijk naar mij gevraagd hoe het met mij was. Mijn zoon vertelde dat en ik vroeg hoe is het met hem ging? Ik had het hem nooit kwalijk genomen dat hij was weggegaan omdat ik ergens in mijn hart wist, dat het voor een jonge knul niet op te brengen was om voor een gezin kon zorgen. Ook had ik een ontzettend fijne tijd gehad met hem.

Hij reed op de taxi en had van mijn zoon te horen gekregen waar ik woonde en ineens stond hij voor de deur. Hij was nu een stuk ouder geworden en had ook veel meegemaakt in zijn leven. Hij had twee dochtertjes en was niet gelukkig in zijn relatie. We hebben een leuk gesprek gehad en hij ging weer verder met zijn werk. Een hele tijd later werkte hij in de woningbouw en kwam hij werken in mijn straat. Hij was inmiddels vrijgezel en vroeg of hij een keertje mocht langs komen. Mijn hart klopte al harder als ik hem zag en ik had hoop gekregen omdat hij weer vrijgezel was. Al snel gingen we weer met elkaar, hij was mijn grote liefde en alle gevoelens waren ineens weer terug.

Overhalen

De relatie tussen mijn vriend en mij was weer net als vroeger en alles was perfect. We hielden heel veel van elkaar. Alleen door zijn eerdere relaties en problemen met zijn exen en dochters dronk hij erg veel. Ik had het niet zo erg in de gaten en wilde ook niet moeilijk doen. Hij dronk ongeveer vier halve liters bier per dag maar functioneerde gewoon normaal. Hij werkte en was nooit dronken of zo.

Omdat ik zoveel van hem hield liet ik me overhalen en kwam ik in situaties terecht waar ik als ik alleen had geweest deze nooit had gedaan. Het waren de simpele dingen, zoals een patat bestellen, wat al snel op loopt als je voor een heel gezin moet hebben. Iets kopen wat we eigenlijk niet nodig hadden maar hij graag wilde hebben. In het begin kon ik het vaak oplossen om wat geld van de kinderbijslag bij het geld voor de rekeningen te doen. Het werd alleen steeds lastiger en langzamerhand kreeg ik weer schulden.

Doordat ik goedkoop boodschappen kon doen en zelf best goed met geld om kon gaan duurde het een hele lange tijd voordat de schuldeisers weer begonnen te bellen en ik in een situatie terecht kwam waar ik nooit meer in wilde komen. Ik besprak dit met hem maar hij vertelde gewoon dat ik de telefoon niet moest opnemen en de deur niet open moest doen. We waren inmiddels getrouwd en ik voelde nog steeds echte liefde voor mijn man, niet alleen liefde maar ook hartstocht. Teveel houden van iemand is ook niet goed, maar op dat moment besef je dat niet.

Wat ik nu besef is dat ik door deze liefde niet mijn verantwoording heb genomen en dat ik daardoor in grote problemen ben gekomen. Uiteindelijk was het mijn eigen schuld.

Vluchten

Doordat mijn schulden steeds meer werden en ik niet meer wist wat ik moest doen, begon ik na te denken over een oplossing. In plaats dat ik hulp ging zoeken, wilde ik weg uit de situatie. Ik schreef een verhaal dat we weg wilde uit onze woonplaats en of er mensen waren die iemand konden gebruiken die handig was met zijn handen. Mijn man was een manus van alles en zeer handig. We kregen verschillende reacties en op een gegeven moment reageerde er een Nederlandse dame die een huis had in Duitsland.

Het was een oude boerderij die opgeknapt moest worden. De overeenkomst was dat we daar konden wonen en dat mijn man de boerderij zou opknappen, deze zou dan verkocht worden en we zouden dan het geld delen. We moesten natuurlijk wel elke maand huur betalen en gas en licht en andere kosten. We spraken af met de dame om elkaar te leren kennen en alles leek een geweldige kans een kans die we niet wilde laten lopen.

Naar Duitsland

Voor mij was het een vlucht, maar ook een avontuur, maar ik besefte totaal niet waar ik aan begon. Op dat moment leek het beter dan in de situatie te blijven waar ik in zat. Mijn jongste dochter zou natuurlijk mee gaan, die was op dat moment dertien jaar en me andere dochter die een relatie had wilde niet mee. Ik wilde haar niet achter laten want ze was pas zeventien jaar oud. Ze had een relatie met een man van in begin dertig en dat was ook de enige reden waarom ik dacht dat het wel goed zou komen. Maar dit was toch wel de grootste fout die een moeder kan maken. Je kind achter laten.

Vooral omdat de relatie waar ze in vast zat helemaal niet goed was.

We gingen inpakken en alles regelen, we hadden veel dieren die ook allemaal mee moesten. Mijn dochter had twee pony’s en we hadden zes honden. Mijn dochter en ik gingen eerst en mijn man zou hier alles regelen en dan een week later komen.

Aurich

We kwamen terecht in een gebied waar echt niets in de buurt was. We hadden een bedrag van duizend euro om de eerste periode door te komen en dat mijn man daar werk zou vinden. Dat werk vinden was het eerste probleem waar we tegenaan liepen. Want daar was gewoon geen werk. De boerderij was een hele hap ellende en eigenlijk wisten we niet waar we moesten beginnen. Het huis zelf was redelijk bewoonbaar alleen bleek dat de waterleiding was gescheurd en dat we dus geen water hadden.

Nadat dat was gemaakt, was er geen heet water en konden we niet douchen. In al deze ellende hadden we onze dochter in meegesleept. Mijn man had haar zijn naam gegeven en zag haar als zijn eigen dochter. De eerste winter duurde erg lang en mijn man ging werk zoeken in Nederland en dan kwam hij het weekeinde naar ons toe.

Het eerste beste winkeltje was vier kilometer verderop en dat moest allemaal met de fiets, we hadden geen auto. Omdat het geld heel krap was en omdat er weinig gedaan werd aan de boerderij, werd de eigenaresse ongeduldig en op deze manier begonnen de problemen steeds erger te worden. Ze had ons niets verteld van het slechte aanbod van werk. Ze had ons ook niet verteld dat de boerderij in zeer slechte staat verkeerde. Na een half jaar zei ze dat we maar weg moesten gaan want het ging zo niet langer. Daar zaten we dan, geen geld en geen mogelijkheid om terug te gaan naar Nederland want daar waren de oude problemen.

Rhauderfehn

Via een makelaar waar mijn man contact mee had konden we zeer plotseling terecht in een woning in Rhauderfehn. Het was een dubbel woning waar aan de ene kant een man woonde die al heel lang geen huur betaalde, maar deze man was moeilijk uit huis te krijgen. Ook deze woning was van een dame in Nederland, ze had dit huis gekocht maar kon het niet meer betalen en de bank zat hier natuurlijk niet op te wachten. De bank wilde ook een oplossing voor deze woning.

We mochten deze woning huren en dan ging dit geld gelijk door naar de bank. Ook zouden we proberen te bemiddelen met de man die naast ons woonde. We waren zeer gelukkig dat we niet op straat stonden en hier in dit gehucht was het toch iets beter. De winkels waren dan wel net zo ver weg maar dan had je wel heel veel verschillende winkels waar je van alles kon kopen. Van een kledingzaak tot een gigantische supermarkt en nog veel meer. Ook een klein winkeltje op de hoek en een slagerij op de andere hoek.

De buren waren ook erg aardig en nodigde ons uit en op die manier kregen we ineens veel Duitse vrienden. Mijn Duits was redelijk maar niet echt goed, maar ik kon de meeste mensen wel verstaan. Mijn jongste dochter ging naar school en deed het erg goed daar. De eerste periode was alles prima, mijn man werkte weer in Nederland en verdiende goed geld en hij kwam de weekeinde naar ons. Mijn dochter en ik hadden het fijn en we deden alles samen.

Ik hield het huis goed schoon en het leven zag er goed uit. De bank ging steeds meer problemen veroorzaken omdat deze natuurlijk hun geld wilde hebben en dit zou uiteindelijk er voor zorgen dat we hier weer weg moesten, omdat ze het huis te koop aan zouden gaan bieden. Nu alles zo goed ging wilden we absoluut hier niet meer weg. We gingen met de bank praten en deze zeiden dat we het huis ook konden kopen. We hadden zoiets van, gaat dat zo gemakkelijk? Ja dit ging heel erg gemakkelijk, veel te gemakkelijk. Ze wilde bewijs zien wat mijn man verdiende en we werden gecontroleerd op schulden, maar die hadden we niet in Duitsland. Dus alles was heel snel geregeld en we waren eigenaar van een ontzettend groot huis met 2500 vierkante meter land erbij.

In de zomer ging alles goed, maar als de winter eraan kwam begonnen de problemen weer. Mijn man was stratenmaker en als het vriest dan was er geen werk en dus ook geen inkomsten. We kregen een oude gas en licht rekening van Aurich die we niet hadden betaald waar we niets van af wisten. Uiteindelijk werd de gas en licht afgesneden en zaten we met kaarsjes en hielden we ons warm met de houtkachel. Het was dramatisch voor ons, maar het was helemaal geen leven voor mijn dochter die inmiddels 15 jaar oud was.

Toen en nu deel 6

Toen en Nu deel 4

Toen en nu deel 4

Rustiger leven

Het leven was een stuk gemakkelijker zonder mijn oudste zoon thuis te hebben. Ik had nu nog 2 kinderen om voor te zorgen en eindelijk weer wat tijd voor mezelf. De weekeinde waren gezellig als mijn oudste zoon thuis kwam. We keken samen naar series die we leuk vonden en hadden een goede band. Ik wist niets van zijn leven en ook niet dat hij gewoon nog regelmatig drugs gebruikte.

Mijn oudste zoon was ook stapel gek om zijn broertje en zijn zusje. Ik was inmiddels geïnteresseerd geraakt in computers en had er ook eentje gekocht. Zelf leerde ik me, hoe je met een computer om moest gaan. Ik had internet en las alles online.

Mijn eerste computer was echter een miskoop en daardoor moest ik veel zelf repareren. Omdat er niemand was die mij dit kon leren heb ik het mezelf aangeleerd door veel te lezen. Dit alles was toen nog alleen maar in het Engels beschikbaar en daardoor werd mijn Engels ook steeds beter. Ik maakte een website waar ik me helemaal in kwijt kon raken. Zo erg dat ik weer vergat om de was bij te houden en me huis schoon te houden. Het was niet vies zoals je op televisie ziet bij die mensen die van alles sparen, maar ik ruimde niet genoeg op waardoor het altijd rommelig was.

Nichtje

Mijn nichtje, de dochter van mijn zus kwam ineens een keer langs en was erg verdrietig. Ik vroeg wat er aan de hand was en ze vertelde dat ze zwanger was. Ze was nog maar 17 jaar dus erg jong. Ik vroeg wat haar moeder had gezegd. Zowel haar moeder als mijn moeder (haar oma) hadden gezegd dat ze het weg moest laten halen. Ik zei tegen haar, maar wat wil je dan, niet wat hun willen, of ik zou willen, maar jij bent belangrijk, wat wil jij!

Ze keek me verdrietig aan en zei met een klein stemmetje dat ze het eigenlijk wel zou willen houden. Mijn reactie was simpel en ik zei tegen haar, dan doe je dat toch. Ze zei dat haar moeder dat niet aan zou kunnen en dat ze niet zou weten hoe het verder moest. Ik stelde haar voor om bij mij te komen wonen.

Mijn zus was ontzettend blij want die kon dat niet aan om voor haar dochter te zorgen die zwanger was. Nu leefde in met een meid van zeventien in mijn huis die zwanger was en met mijn eigen twee kinderen. Het was weer een volle bak maar wel gezellig. Ik kon altijd goed met mijn nichtje overweg.

Vriend van mijn Nichtje

Het leven was goed, ik had het gemakkelijker omdat mijn nichtje wat van de huishouding overnam en ik meer tijd had voor mezelf. Ook omdat zij bij me woonde, voelde ik me verplicht om elke dag te koken en beter me best te doen in huis. De jongen waar mijn nichtje zwanger van was geworden zag ze niet meer. Maar ze had wel contact met vriendinnen en met een vriend die ze niet zo vaak zag. Ze had gevraagd of hij een keer met haar mee wilde gaan naar het ziekenhuis en dat vond hij prima.

Later vroeg ze aan mij of hij een keer langs mocht komen, en natuurlijk vond ik dat prima. Ik was inmiddels een vrouw van net in de dertig en zag er erg goed uit. De vriend van mijn nicht kwam een avondje op visite en ik vond het al gelijk een hele knappe jongen, maar haalde niets in mijn hoofd. Zoiets kon gewoon niet, hij was veel te jong voor mij. Hij was 12 jonger dan mij en ik viel altijd wel op jongere mannen maar zo jong!!

Het was een gezellige avond geworden en hij ging aan het einde van de avond naar huis. Een paar dagen later belde hij op en vroeg of hij die week weer een keer langs mocht komen. Ik vond dat prima en vroeg aan mijn nichtje of hij dat wel eens eerder had gedaan. Zij vertelde dat hij nooit zo vaak langs kwam, ze zag hem eigenlijk maar heel erg weinig.

In mijn hart wist ik dat er iets niet klopte en mijn hart begon als een razende te kloppen. Twee dagen later was het zover, hij kwam weer langs. Die avond zat ik aan de ene kant van de bank en hij aan de andere kant en mijn nichtje zat op de stoel. Aan het einde van de avond zaten we vlak bij elkaar. Ik kon me moeilijk voorstellen dat zo een knappe jongen mij aantrekkelijk vond, maar het was echt zo. Mijn nichtje ging uiteindelijk naar bed en wij bleven samen achter. Op dat moment dacht ik, ik heb al zolang geen seks gehad en als deze knappe jongen dat wil met mij, waarom niet.

We hebben toen de liefde bedreven op de bank en zijn later verder gegaan in mijn slaapkamer. Ik heb me nog nooit zo vrouwelijk gevoeld als op dat moment. Hij gaf me alle aandacht en hij voelde dat ik me niet kon geven en wilde weten waarom. Ik twijfelde en vertelde van wat er was gebeurd toen ik jong was. Hij zei dat het niet uitmaakte en doordat hij zo begripvol was en geduldig vertrouwde ik hem volledig, langzaam kon ik mezelf los laten en vol genieten van elkaar.

Volgende dag

De volgende dag brak aan en ik was gelukkig, er was niets mis met mij, ik was een gezonde vrouw en had eindelijk afstand genomen van mijn verleden. Hij keek me aan en zei toen met een donkere stem, wat nu! Ik zei dat ik het niet wist, maar dat ik er vrede mee had als hij naar huis zou gaan en nooit meer zou terug komen. Ik kon toch niet verwachten van een jongen van 21 jaar dat hij met een vrouw van 33 zou gaan met 3 kinderen. Hij zei dat hij dat niet wilde, hij wilde bij me blijven en dan zouden we wel zien hoe het zou lopen.

De angst schoot me in mijn keel, want dit was totaal niet wat ik verwachte, en zat ik hier wel op te wachten. Ik had eindelijk mijn leven in gareel. Op dat moment dacht ik bij mezelf dat het voor korte duur zou zijn en waarom niet, ik verdiende toch ook een beetje geluk. En een aantal weken een leuke tijd is beter dan niets. Ik zei dat ook tegen hem, en hij vertelde dat hij nooit meer bij me weg zou gaan, en me daar de komende maanden van zou gaan overtuigen.

Perfect

Alles was in die tijd perfect. Je kunt nooit zeggen dat een leven perfect is, maar bij mij voelde dat wel. Ik kreeg de kans om een gedeelte over te doen van mijn jeugd. Mijn oudste zoon was inmiddels 15 en woonde weer thuis. Ik had een zoontje van 7 jaar en een dochtertje van 4 jaar. En een nieuwe hele knappe vriend waar ik regelmatig mee op stap ging. Mijn oudste zoon was nog steeds veel met muziek bezig en vond de computer ook erg interessant. Hij vond het niet erg om op te passen. Ik vond het heerlijk om mensen te choqueren en kleedde me ook zeer apart. Ik leek totaal geen dertiger, maar was dat natuurlijk wel.

Ik ging uit naar een vaste kroeg en ging om met meiden die tien jaar jongen waren dan mij. Als ik terug kijk op die periode in mijn leven heb ik totaal geen spijt want ik was me bewust dat het niet lang zou duren. Ik had nooit de kans gekregen om te stappen en nu had ik die kans wel. Mijn moeder vond het niet leuk hoe ik er uit zag maar dat deerde me totaal niet, ik was super blij met mijn leventje. De eerste weken, maanden gingen voorbij en mijn vriend was nog steeds bij me, hij werd ook boos als hij merkte dat ik onzeker was en dacht dat hij elke ogenblik er vandoor zou gaan. Uiteindelijk gaf ik het over en begon ik te geloven dat  het wel voor mij was weggelegd om een hartstochtelijk relatie te hebben met alles er op en eraan.

Geboorte baby van mijn nichtje

Mijn nieuwe vriend had veel problemen met zijn ouders om mij, en dat vond ik helemaal niet raar. Ik zou er zelf ook problemen mee hebben gehad. Maar zijn ouders accepteerde uiteindelijk onze relatie omdat ze hem ook niet kwijt wilde. De ouders van mijn vriend waren ontzettend lieve mensen.

Mijn nichtje kreeg uiteindelijk een gezonde zoon en ik mocht bij haar bevalling zijn wat een zeer mooie ervaring was. Ze ging op haar zelf wonen met haar kleintje en wij waren daar wel blij om want het huis was toch wel klein voor zoveel personen. Ook was ik er aan toe om mijn privacy weer terug te krijgen.

Mijn vriend was zeer volwassen met zijn 21 jaar en hij dacht al aan de toekomst. Ik kon geen kinderen meer krijgen en hij wist dat ik dat heel erg vond. Hij stelde voor om naar het ziekenhuis te gaan om in ieder geval informatie op te doen over of ik een herstel operatie kon krijgen. Hij vond het vreselijk dat mijn ex me had gedwongen om mezelf te laten helpen. De dokters konden geen problemen vinden en ik kreeg al snel een operatie zodat alles weer goed zou komen. De operatie was zeker niet gemakkelijk en ik had veel pijn, maar het was het waard, ik zou weer volledig een vrouw zijn.

Het werd teveel

De relatie tussen mijn vriend en mij was geweldig, we hadden nooit ruzie en ons seksleven was ook goed. De kinderen kregen zowel aandacht van hem als van mij. Hij was niet te streng maar liet ook zeker niet alles toe, en hielp mij in het nee zeggen. Hij deed vaak leuke dingen met de kinderen. Na ongeveer negen maanden gingen we op vakantie in België en toen we terug kwamen zei hij tegen mij dat het hem teveel werd. Ik keek hem aan en begreep niet wat hij bedoelde. Hij zei dat hij er niet meer tegen kon en ik voelde al langzaam wat hij bedoelde maar kon het niet geloven. We waren zo gelukkig en hij had helemaal niets laten merken.

Hij belde zijn vader op, pakte zijn spullen en ging het huis uit, hij liet mij ontgoocheld achter met een intens verdriet. De dagen hierna waren vreselijk, ik had mijn hart gegeven en nooit gedacht na zo een lange tijd dat hij weg zou gaan op een manier waar ik niets van begreep. Hij had ook gezegd dat het niet aan mij lag, hij kon er niet meer tegen. Ik had last van intense liefdes verdriet en heb in die tijd veel gehuild, maar langzaam krabbelde ik weer op en ging verder met mijn leven.

35 jaar

Ik was op een leeftijd dat ik voelde dat het kinderen krijgen voorgoed voorbij zou zijn en daar had ik het heel erg moeilijk mee. Ik wilde dolgraag nog een baby waar ik al mijn liefde aan kon geven. Maar zonder man was dit natuurlijk erg moeilijk. Af en toe ging ik wel eens uit met een vriendin naar onze vaste kroeg, maar eigenlijk deed ik dit meer om met andere mensen te kunnen praten, ik had een gemis aan volwassen mensen om me heen. Ik leerde op een gegeven moment een aardige knul kennen die 6 jaar jonger was dan mij, hij was netjes en kon fijn praten over van alles en nog wat, ik had daar echt behoefte aan. Na een aantal weken nodigde ik hem uit bij mij thuis en stelde ik hem voor aan de kinderen.

Hij vond het allemaal heel erg leuk en we werden vrienden, ook al wilde hij meer. Ik kon dat niet opbrengen na mijn mislukte laatste relatie. Mijn behoefte aan liefde en aandacht was echter sterker en we kregen een relatie. Ik slikte in die tijd niet de pil omdat ik geen relatie had en omdat ik van de pil me vreselijk ellendig voelde. Ik stond er niet eens bij stil dat ik zwanger zou kunnen worden. Ik merkte op dat hij nogal veel bier dronk en daar niet goed tegen kon en daar kregen we ruzie om. Omdat ik geen zin had in toestanden met mijn kinderen en met een vent die dronken was zei ik dat het einde relatie was.

Overtijd

Na een paar weken toen mijn menstruatie zich niet aankondigde begon ik te twijfelen. Ik kon toch niet zwanger zijn, niet nu. Ik was helemaal alleen had geen relatie en dit zou veel te zwaar worden met drie kinderen. Nadat ik twee weken over tijd was heb een test gehaald en ja hoor, ik was zwanger. Aan de ene kant was ik dolgelukkig maar aan de andere kant heel erg bang.

Ik vroeg aan mijn oudste zoon wat hij vond wat ik moest doen, en hij reageerde gelijk van, niet weghalen hoor ma en dit verbaasde me heel erg. Ik maakte me zorgen dat ik de andere kinderen te weinig aandacht zou geven met een pasgeboren baby erbij. Ook mijn andere kinderen vonden het alleen maar leuk. Mijn dochtertje wilde gelijk een zusje hebben.

Met drie maanden ging ik naar het ziekenhuis en daar vonden ze het een goed idee om een vruchtwater punctie te doen omdat ik niets wist van de vader.

Ik vond dat heel erg eng, maar het was beter om te weten of het kindje gezond zou zijn. Na een spannende week mocht ik bellen voor de uitslag. Gelijk werd er verteld dat alles in orde was en ik een gezond kindje zou krijgen. Nu had ik ook de kans om te vragen wat het zou worden en omdat ik niets meer in huis had voor een baby was dit een goed idee en zou het een hoop geld schelen. Natuurlijk was ik ook heel erg nieuwsgierig.

De vrouw aan de andere kant van de lijn vroeg of ik het echt wilde weten en toen ik volmondig ja had geantwoord, zei ze dat ik weer een dochter zou krijgen.

Mijn dochtertje was heel erg blij een zusje erbij. Ook de twee jongens vonden het geweldig. De maanden erna groeide ik weer weinig, ik had een geweldige zwangerschap met geen problemen. Pas met 6 maanden zagen andere mensen dat ik misschien zwanger was en dat vond ik best fijn. Deze baby voelde ik niet zo veel als mijn andere drie kinderen. Ik maakte me best wel zorgen maar dan voelde ik haar toch weer bewegen en wist ik dat het goed was. Omdat ik alleen was zonder een relatie had het ziekenhuis besloten dat ik een week moest blijven als ze was geboren. Mijn moeder zou dan voor de kinderen bij mij thuis zorgen. Ik vond dat wel een heerlijk idee, een weekje genieten samen met mijn kleine dochtertje.

Mijn nichtje was de man tegen gekomen waar ik zwanger van was en had alles verteld. Ik kreeg toen een brief van hem, waarin stond waarom ik het niet had gezegd tegen hem dat ik zwanger was. Ik heb met hem afgesproken en hem verteld dat ik geen toestanden wilde hebben tijdens mijn zwangerschap en vond dat hij gelijk had, ik had het moeten vertellen.

Vechtertje

Die nacht kon ik niet slapen en de afdeling verpleegster zag dat en besloot mij toen met bed en al mee te nemen om naar mijn dochtertje te gaan. Ze lag er heerlijk bij in de open couveuse en ze vertelde dat alles goed zou komen. Ze had vermoedelijk een ontsteking opgelopen en ik zou haar weer snel bij me hebben. De dagen erna liep ik van mijn afdeling naar haar afdeling toe om zoveel mogelijk bij haar te zijn. Ze had een infuus in haar hoofdje omdat ze het infuus elke keer van haar handje had getrokken.

Ze was echt een vechtertje. Het was vreselijk om mijn kleintje zo te zien liggen, zo klein, zo vatbaar. Haar broertjes kwamen kijken en haar zusje en die vonden het fantastisch om hun zusje voor het eerst te zien. Na drie dagen ging alles goed met haar en mocht ze bij liggen op de afdeling.

Toen en nu deel 5